Nas primeiras décadas do século XX, percorría Fermín Bouza Brey a xeografía do municipio tomando notas dos elementos todos que tiñan un certo interés histórico. Un deles era a capela de Cortegada. Alí estivo o 29 de agosto de 1924, tomando unha nota que, gardada no seu arquivo, literalmente di:
Conserva tres altares churriguerescos de bastante buena mano. El principal o mayor tiene hoy en la hornacina un San Juan Bautista y lo corona un bajorrelieve de la Anunciación. A los lados tiene dos medallones de madera en los que había en letras negras, hoy muy borrosas, la noticia de que había sido dorado, pintado o regalado a devoción de D.JV DE CASTRO Y, CAAMAÑO, único nombre que claramente se entiende.
Los altares laterales representan en bajo relieve de madera. El de la derecha, entrando, la Visitación de Sta. Isabel y en la escena no aparecen más que los dos personajes -Virgen y su prima-. En el de la izquierda, que es de mucha mejor factura, se representa la Anunciación y la figura del Ángel es notable. Ambos altares están coronados de hornacinas vacías.
Existen colgados del techo un magnífico ex voto consistente en un bergantín armado completamente no faltando detalle en su arboladura, y de como un metro de largo.
En la fachada las armas del Arzobispo Don Fernando de Andrade.
Al costado derecho de la capilla están unidas las ruinas del antiguo hospital que es casi del mismo ancho del frente de la capilla y de menos largo por interponerse la sacristía. En el frente tiene una puerta y una ventana sin adorno ni inscripción alguna.
martes, 20 de xaneiro de 2015
luns, 12 de xaneiro de 2015
1876: rúas e veciños (7)
Os nomes de "Retiro" e "Extramuros" indican a situación periférica destas rúas. Son duas das que menos pagan en contribución urbana. Unha delas, o Retiro, apenas si contaba con seis veciños ou propietarios que pagaban unha media de vintenove pesetas anuais de contribución. Os que aquí vivían ou eran donos dalgunha das vivendas eran Antonio García García, José Encisa Prado, José Abelenda Franco, Manuel Cerucira Búa, Ramón Franco Río e Vicente Fungueiriño Tubio.
Maior número de poboación tiña a rúa Extramuros. A media de contribución que aquí se pagaba era de dezanove pesetas. Os contribuíntes eran Agustín Rivera Bello, Bernardo Rodríguez, Bárbara Barreiro Mosquera, Dolores Chaián, J. Benito Ferreirós Martínez, Juan Carmuega Pardo, Jacobo García García, Juan Torrado Carou, José Ramón Rodríguez Ramos, Jesús Ouje Millán, Josefa Chazo Guillán, Manuel Parada Parada, Ramón Castromán Aguín, Ramón Cerqueiras Iglesias, Ramón Barros e a viuda de Santiago Canabal Franco.
A última rúa que cabe citar nesta serie de artigos é a rúa Nova. Neste momento tan só viviían aquí tres veciños. Eran Bernardo Longa Iglesias, Francisco de Dios Abalo y Francisco González Villamarín, que, de media, pagaban pouco mais das quince pesetas ao ano de contribución.
Maior número de poboación tiña a rúa Extramuros. A media de contribución que aquí se pagaba era de dezanove pesetas. Os contribuíntes eran Agustín Rivera Bello, Bernardo Rodríguez, Bárbara Barreiro Mosquera, Dolores Chaián, J. Benito Ferreirós Martínez, Juan Carmuega Pardo, Jacobo García García, Juan Torrado Carou, José Ramón Rodríguez Ramos, Jesús Ouje Millán, Josefa Chazo Guillán, Manuel Parada Parada, Ramón Castromán Aguín, Ramón Cerqueiras Iglesias, Ramón Barros e a viuda de Santiago Canabal Franco.
A última rúa que cabe citar nesta serie de artigos é a rúa Nova. Neste momento tan só viviían aquí tres veciños. Eran Bernardo Longa Iglesias, Francisco de Dios Abalo y Francisco González Villamarín, que, de media, pagaban pouco mais das quince pesetas ao ano de contribución.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)

